Er was eens…..een miljoen (10)

Van toneel en teiltjes.

19 januari 2011.
Ik ging naar Aarle-Rixtel.
Ik nam een getuige mee.
Die toevallig ook jurist is.
Ik nam een fototoestel mee.
Maar een filmcamera was misschien beter geweest.
Want voor onze ogen werd een stukje live-amateurtoneel opgevoerd dat ik nooit eerder van zo dichtbij had mogen aanschouwen.
Teiltje!

Getuige en ik belden aan en nog voor wij met al onze voeten binnen waren kregen wij al de eerste, ingestudeerde leugen te verwerken. Drie heren op een rij riepen in koor:
“Wat zijn jullie laat, we zitten al een uur te wachten!”.

De heren wilden ons doen geloven dat wij ons vergist hadden in het tijdstip: de afspraak zou om 11.00 u zijn en niet om 12.00 u.
Later vond ik bewijs van hun leugen in nota bene de notulen van de stichtingsvergaderingen:
“Kat komt om 12.00 u.”

Maar die heren op een rijtje.
Er aan denken doet mijn maag weer groene klodders produceren.
Ik krijg er spontaan kotsneigingen van.

Numero uno, van links naar rechts, was Tuinman het Tillertje.
Tuinman het Tillertje keek je nooit aan, hij keek altijd naar de grond.
Je hebt leugenaars die je, zonder ook maar te knipperen, recht in je ogen kijken en je hebt leugenaars zoals Tillertje: de grondstaarders.

Numero dos van het gezelschap is de reden dat hoeren altijd werk zullen blijven houden, “You beautiful creature of God disguised as a jerk”, Mr. Teflon Emieleke Assfucker.
Mr. Emieleke Assfucker (niet te verwarren met Camieleke Assfucker) is het type man dat je in “Opgelicht” ziet. Het is het type man dat op straat door een cameraploeg achtervolgd wordt en vragen gesteld wordt als: “En mijnheer Assfucker, waarom heeft u de weduwe Jansen haar haar laatste spaarcentjes afgetroggeld? Had ze nog niet genoeg verdriet?”
“Vertel eens, mijnheer Assfuckertje, waarom heeft u dat gedaan?”
Waarop zo’n zak dan meestal in zijn auto verdwijnt.
Zo’n man dus.
Geaffecteerd sprekend, sjofel gekleed.
Slick as the devil.
“Dag mevrouw”.
“Dag mijnheer”.

Van numero tres krijg ik steeds weer de neiging om naar het schuurmiddel te grijpen want van dit individu, het Beekse Boertje, kreeg ik de smerigste Judaskus die ik ooit in mijn leven gehad heb.
Ik kende het Beekse Boertje van jongsafaan, mijn hondje kwam van zijn boerderij.
Beeks Boertje handelde met moeder en ze waren bevriend.
Ik had Beeks Boertje dertig jaar niet gezien.
Beeks Boertje vliegt mij om mijn nek alsof ik zijn beste vriendin ben.
En kust mij.

En kust mij.

(Wordt vervolgd)

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Er was eens…..een miljoen (10)

  1. Pingback: Er was eens…..een miljoen (overzicht) | katskleuren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s