Het bombardement dat mijn vader overleefde

Mijn vader was een jongetje van negen toen hij een wel heel wreed Sinterklaascadeautje op zijn dak kreeg.
Op 6 december 1942 werd Eindhoven voor het eerst gebombardeerd.
Mijn grootouders woonden hartje centrum, naast Philips.
En nooit heeft mijn vader kunnen vertellen wat hij nou eigenlijk gezien en meegemaakt had.
Altijd als hij begon over zijn buurjongetje op zijn driewielertje, dat hij als laatste zag spelen voor de gevel van zijn huis, stokte hij.
En stopte hij.
Maar ik kon het wel invullen.

.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in persoonlijk en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

7 reacties op Het bombardement dat mijn vader overleefde

  1. Annette zegt:

    collateral damage…unfortunaly…”they did a grand job of work”!
    (Met een lekker marsmuziekje eroverheen).
    Boy oh boy. It’s f’reakin’ unbelievable.
    When wil they ever learn?

  2. Afschuwelijk, er is niets goeds in oorlog, van welke kant ook.

  3. triest!
    eigenlijk heb ik er gewoon geen woorden voor.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s