Uitgelicht

Wanted: Female Billionaires who do not think with their Clitoris

Female Billionaires
who do not want to go to the moon,
who do not want to go to Mars,
who do not need a billion pairs of shoes.

Female Billionaires who want to use their money
for the good of THIS planet.
THIS planet people.

We are frogs in hot water.
We are frogs in hot water.

Only poisonless, organic farming can save this planet.
Only non-traveling vegans can save this planet.
And some kind of global birth-control.

Because we breed like rats.
And we are so stupid.
So stupid.
And so selfish.


PS
Cowardly scientists should grow a pair and stand up against capitalism.
Because the simple source of all evil is capitalism.
Limitless greed in a satanic system.

But ofcourse, I’m an idiot.
And only idiots preach equal sharing.

Albert Einstein – “Why socialism?”

*

Space obviously belongs to the rich

Elon Musk is bezig zijn eigen globale satellietnetwerk de ruimte in te sturen. Iets van 14.000 satellieten die een eigen netwerk om onze planeet gaan vormen. Ik zag dat laatst in een sf-film, maar die “f” kan daar wel van af. Het is realiteit.
En niemand vraagt mij iets. En niemand vertelt mij iets.
Niemand vraagt ons iets, niemand vertelt ons iets.
Space obviously belongs to the rich.
As does this planet.
We sold out.

We hebben de Aarde verkocht.

Ik hoop dat Nederland er in de eerste ronde al uit ligt

Dan zijn we tenminste ìets eerder van die compleet achterlijke reclames verlost. Als dat Nederlandse cultuur is dan schiet me vandaag nog maar overhoop want ik schaam me kapot. De debilisering van het Nederlandse volk vordert gestaag. Maar ze hebben ook zo geleden hè, arme, arme mensen, wat hebben ze toch geleden. Wij hebben rècht op feestjes! En rècht op rotzooi!

Ja, godzijdank mag ik nog steeds mijn eigen knoppen bedienen en godzijdank worden er in China, natuurlijk in China, fantastische oordoppen gemaakt die het geschreeuw en gekrijs en gebonk en gehamer en gelal en de beats, die geestdodende beats bijna volledig buitensluiten en mijn hersenmedicijn, mijn hartmedicijn, de dagelijkse concerten van wereldniveau van onze buurtmerel, op wonderbaarlijke manier wèl door dat piepkleine gaatje laten komen.
Dankuwel Chinezen!
Dankzij jullie kan ik gewoon in mijn tuintje zitten.

(Ik heb een geluidsopname van de merel, die komt nog)

Hee Kut-Indiërs, lekker verlicht bezig???

Weer een goedgelovig vrouwtje aan de lijn dat echt gelooft dat ze Microsoft aan de lijn heeft? En dat er ècht iets mis is met haar computer? Ja, leuk werk om te doen? En ga je dan na een dag mensen te grazen nemen met een voldaan gevoel naar huis? En geef je dan je man een kus en vraag je hem hoe zijn dag was? “Lekker gewerkt schat?” “Ja hoor, jij ook?”
En lees je dan je kinderen voor het slapen gaan sprookjes voor? Mooie, oude sprookjes, met wijze lessen over goedheid en eerlijkheid? Ja, echt? En ga je dan zelf ook lekker slapen? Ja, echt?
Wat fijn voor je.

Hee Kut-Israëli’s, jullie zijn racisten!!!

Jullie zijn gruwelijke, gruwelijke racistische hypocrieten en jullie zouden je letterlijk, letterlijk dood moeten schamen. Altijd weer het lijden van jullie voorouders gebruiken. Altijd maar weer het lijden van jullie voorouders misbruiken. Alsof andere volken niet lijden. Alsof alleen Joodse pijn echte pijn is. Mijn God wat zijn jullie tuig, net zo zelfingenomen en arrogant als Arabieren en Amerikanen. Die geloven ook dat ze God’s gift to the planet zijn. Het uitverkoren volk. Ik schijt erop. Ik schijt op jullie.

Hee Kut-Nigerianen, ik ben hartstikke rijk!!!

Dus kom, kom, vertel me hoeveel je van me houdt, zeg me dat ik mooi ben en dat ik de vrouw ben waar je je hele leven op gewacht hebt. Troost mij om het verlies van mijn man en zeg dat je me begrijpt omdat jij je vrouw èn kind bent verloren, dus ik begrijp je, ik begrijp je. En maak even wat geld over liefste want ik zit vast op de ambassade en ik kan nergens heen. En maak nog meer geld over aller-allerliefste want ik ben een schooltje aan het bouwen voor weeskinderen, daar haal ik zoveel voldoening uit. Met die verstoten kinderen bezig zijn doet mij mijn verdriet even vergeten, maar dat zul je vast begrijpen, mijn inniggeliefde vrouw van mijn dromen. Ik houd zo ongelooflijk veel van je.
Daar zijn bijna geen woorden voor.
Dit is mijn bankrekening.

Moeder is erg trots

op haar dochter die, na een jarenlange intensieve anaaltraining, (ze is al op haar 19e begonnen) een werkelijk gigantische dildo online, voor betalende klanten, in haar reet weet te laten verdwijnen. Moeder kijkt recht in de camera en zegt dat ze echt trots is op wat haar dochter bereikt heeft, eerst werkte ze bij de bakker voor 5 euro per uur, maar nu verdient ze 40.000 euro per maand.

Echtpaar X veegt de legoblokken aan de kant omdat mams nog even wat sexy foto’s moet maken, toch wel liefst voordat de kinderen thuiskomen. Toch wel. De kinderen weten wel wat papa en mama doen, maar het is toch ook allemaal normaal? Alles is toch normaal?

Twee voorbeeldjes uit de tweede aflevering van Socials, Seks &Centen.

Ik ga toch eens kijken of ik met mijn oversized moonass bij deze of gene nog een eurootje of dollar los kan peuteren.
Want voor alles is blijkbaar een markt.
En alles is te koop.
En alles is normaal.
Echt, alles is normaal.

Geef elke Afrikaan 10.000 dollar

en kijk eens wat er gebeurt. Niet zoals die schandelijke Micro Kredieten, waar onze koningin zo mee heeft lopen leuren, maar gewoon géven, zonder rente, zonder voorwaarden, zonder verantwoording af te hoeven leggen. Al was het maar als sociaal experiment: geef elke Afrikaan, van Tunesië tot Zuid-Afrika, van Senegal tot Somalië, mannen èn vrouwen, 10.000 dollar, zo in het handje. En geef ze een bankrekening en een mobieltje. En kijk eens hoe zich dat ontwikkelt.

Het kost maar 13.000 miljard.
Maar het is maar geld.
Dat wij zelf gecreëerd hebben.
Net als al die ellende waar we nou zo’n “last” van hebben.

Mijn volgende blog gaat heten
Geef elke Zuid-Amerikaan 10.000 dollar“.
Gratis ideetje voor Joe.

“To keep an eye on the weather…”

Deze foto heb ik gemaakt van deze site. Elk rood puntje is een satelliet en die rode streep over de Atlantische Oceaan is een keurig rijtje satellieten, die zijn er meer. Ik heb de laatste jaren sterk de neiging om met grote letters,
(of zijn kleine genoeg?)”Fuck You All” op mijn dak te schrijven, maar misschien is dat niet verstandig. Misschien is het de Nepgoden verzoeken. Maar als ik nog één keer een journalist hoor zeggen dat er weer een satelliet de lucht in is geschoten “om het weer in de gaten te houden” dan ga ik gillen.

Americans are the pigs of the planet

and they have been for hundreds of years. They steal, they kill, they poison and they burn and their only value is money. They turned lying with a Bible in your hand into an art and a virtue and they really don’t give a fuck about this planet. They never have. And now Joe is claiming leadership? America is a joke, it’s the country of the fat, the fake and the brainless, and they are certainly not the leader of the free world, not their fake Macchiavellian only-two-parties ping-pong democracy.
It’s time for Chinese pigs to take over, the leader of the unfree world.
One billion slaves
who work and obey and kill on command.
What a lovely planet homo sapiens has created.
Nuke em.
Nuke us.
Let’s get rid of all the trash.
And all the suffering.
My God, the suffering.
You really are a sadistic asshole, aren’t you?

Satellite Art (4)

Homo Sapiens was here

Elk rood puntje is een satelliet, elk blauw puntje is ruimteafval, brokstukken van botsingen, stuwraketten die niet meer nodig zijn en god weet wat nog meer. Ik zou NASA en SETI willen adviseren op zoek te gaan naar planeten met een vergelijkbare roterende satellietenvuilnisbelt, die wijst hen dan vanzelf de weg naar misschien nòg beschaafdere levensvormen. Of wacht gewoon tot wij van onze planeet één grote woestijn gemaakt hebben, dan is het net Mars. Of Venus. Whatever.

Foto gemaakt van deze site.

Hee Mark, ga eens huizen bouwen!

Ga eens huizen bouwen pik en niet om winst op te maken, niet als lekker “verdienmodelletje”, maar als godverdomme een vanzelfsprekende dienstplicht naar de inwoners van dit land! Naast vreten een eerste levensbehoefte: wonen. Iedereen moet wonen dus je kunt vragen wat je wilt, alles beter dan dakloos zijn, dus ploeteren maar voor die huur, die fucking huur, elke maand maar weer. Het is crimineel Markje en je weet het. Het is niet Christelijk Wop, God is een beetje boos. Moest ik van haar zeggen.

De wereld is gek geworden

Het huis van onze buurman heeft maar een week te koop gestaan en hij ontvangt 50.000,- euro meer dan zijn vraagprijs. Door het tegen elkaar opbieden van geïnteresseerden. Heeft hij zelf niets voor hoeven te doen.
Hij maakt hierdoor in vijf jaar tijd een winst van 125.000,- euro. Als echtgenoot en ik nu ons huis zouden verkopen, zouden wij onze aankoopprijs kunnen verdubbelen. Gisteren kregen wij een briefje in de bus van een jong echtpaar, of we alsjeblieft ons huis aan hen willen verkopen. En wij wonen niet in Amsterdam, maar in Tilburg. Het lijkt wel of iedereen gek geworden is, ik voel de gekte nu ook. En ik denk nou ook: katsjing! Maar wat dan? Moeten we dan op een huurflat gaan zitten voor 1000,- per maand? Zonder tuin? Dan wonen we op een flutflat met geld op de bank, wat heb je daar nou aan?
De wereld is echt knettergek aan het worden en het is echt hoog tijd dat wij anders over geld en economie gaan denken. Wonen en voedsel zouden gratis moeten zijn. Wonen en voedsel zouden gratis moeten zijn. Herhaal die maar eens een paar keer per dag, je gaat vanzelf begrijpen waarom dat veel logischer is dan dat achterlijke, hebzuchtige zootje dat wij gecreëerd hebben. Wonen, voedsel (èn voorbehoedmiddelen!) zouden gratis moeten zijn. Overal. Voor iedereen. Als een soort basisinkomen.
Amen.
Hallelujah.
And have a nice day.

Paint A Perfect Picture (1)

Dit is het gezin waar ik in opgegroeid ben (klik op foto voor vergroting).
Links mijn vader Peter, dan mijn broertje Tom en rechts van mij mijn moeder Lucie. De foto is gemaakt in 1967, de dag van mijn eerste Communie. Het is het perfecte plaatje van het perfecte gezin en het is volslagen nep. Alles wat deze foto probeert te zeggen is niet waar. En ik wil al jaren vertellen hoe het wèl zat, omdat ik daar gewoon zin in heb.

Leugen één, je moet ergens beginnen, mijn vader heet helemaal geen “Peter”, maar gewoon “Piet”. Piet Smits, een ordinairdere naam kun je je niet voorstellen. Mijn vader zat daar niet mee, maar mijn moeder vond het niet chic genoeg, zeker zakelijk gezien niet, dus dat werd “Peter”. Voor mijn moeder moest alles chic, dùs op zijn Frans, dat was mode in de sixties. En mijn vader vond dat prima, hij wilde ook een klasse uitstralen die hij eigenlijk niet had. Beiden hadden wel een goede leerschool gehad want mijn ouders hebben elkaar in Parijs leren kennen. Mijn moeder was begonnen als au pair bij rijke gezinnen met vakantiehuizen aan de kust en werkte later als telefoniste voor de Nederlandse ambassade. Mijn vader was bordenwasser geweest bij een groot Chinees restaurant, butler bij een welgesteld echtpaar en medewerker bij KLM. En zo hebben mijn ouders elkaar ontmoet, mijn moeder moest regelmatig vluchten boeken.

Het was dus “Paris” voor en “Paris” na bij ons thuis, maar mijn broer en ik begrepen daar geen moer van. Ik wist ook helemaal niet wie Vidal Sassoon was ook al liep ik blijkbaar met zijn kapsel rond. “Een rattenkopje” zei mijn moeder altijd, “dat staat jou zo goed”. Maar ik ben geen Mia Farrow en mijn vader was geen Frank Sinatra, al gedroeg hij zich wel zo. Tot ik mijn haar liet groeien ben ik heel vaak voor een jongetje aangezien. Maar dat heb ik nooit erg gevonden, hooguit amusant. En er zijn ergere dingen.

Wordt vervolgd, waarschijnlijk…

Cars on Mars but no Power in Texas…

Weet u nog, mijn buurvrouw Guusje die naar Texas verhuisde? Die bivakkeert nou met haar man in hun slaapkamer onder drie lagen dekens. Binnen in hun houten huis is het 4 graden Celsius en ze hebben maar twee lekkages. Af en toe hebben ze even stroom, maar meestal niet. Er zijn mensen die hun meubilair opstoken om warm te blijven of ze gaan in hun auto wonen, lekker in de garage met de motor aan. Of gewoon buiten met de motor aan.
En Joe zegt: “America is back!
Ja, terug naar hun gebruikelijke niveau van bluf en bullshit.

Alpha Beta Brain

Ik ben een alfa die er van baalt niet wat meer een beta-brein te hebben. Ik kon op de middelbare school in het eerste jaar van wis-, natuur- en scheikunde nog wel voldoendes halen, maar zodra de kennis de diepte inging moest ik afhaken. Helaas.

Dat wil niet zeggen dat het me niet interesseert, integendeel. Ik vind alles in onze kosmos fascinerend, al die bolletjes die op elkaar reageren, al dat leven, al die beweging, alles draait, stroomt. Groot en klein. En daarom houd ik van onderstaande filmpjes. Ze vatten de basiskennis zo lekker kort samen, en ook al begrijp je er geen moer van, laat dat je niet afschrikken, gewoon regelmatig eens bekijken, er blijft vanzelf wat hangen. Helaas niet ondertiteld, maar toch veel plezier! Of sterkte…

Folie à 74.223.744

Ooit was ik gek.
Ooit was ik psychotisch.
Ooit deelde ik een huis met twee vrienden en wij zijn gedrieën gek geworden.
Een folie à trois.
Die uitgroeide naar een leuke eindtijdsekte, met nog een handvol volgelingen, we hebben er Sonja Barend nog mee gehaald.
Als de zotjes van de week, such happy memories.

Ik weet dus hoe het is en hoe het werkt. Ik weet hoe lekker het kan zijn om te geloven in dingen die helemaal niet waar zijn. Geloven in leuke dingen, zoals een gezellige Jezus-waan, werkt als heroïne, het is lichamelijk namelijk heel lekker om te geloven dat je Jezus bent. Of God. Hitler en Maria Magdalena vond ik iets minder, net als Martha, of dat varken met zeven demonen dat in de afgrond geflikkerd wordt, nee, je kunt beter een Godswaan hebben, veel gezelliger.

Ik heb mezelf van mijn gekte genezen door mantra’s en afkortingen te gebruiken en de belangrijkste daarvan was VAW, oftewel Voelt Als Waarheid. Voelt Als Waarheid (maar is het dus niet altijd..) is mijn belangrijkste levensles geweest, juist omdat ik altijd op mijn gevoel vertrouwde, mijn intuïtie. Dacht ik. Nu weet ik dat ik niets anders heb gedaan dan wensdenken. Wensdenken, fantaseren, invullen, invoelen, alles behalve rationeel nadenken. Trippen op je eigen gevoel, kosmisch reizen, kicken, helemaal uit je dak gaan,
gek zijn is echt niet alleen maar lijden.

Maar nu, maar nu, maar nu.
Nou zit ik hier dus een beetje normaal te zijn, is intussen de wereld knettergek geworden.
Zal je net zien.

Het aantal gekkies neemt in rap tempo toe en ze zitten werkelijk overal!
Ik hoorde van de week Baudet nog zeggen dat ie dat oranje ding zo’n geweldige president vond en ik dacht echt dat ik het verkeerd gehoord had want ik was, zoals gewoonlijk, weer eens afgeleid door zijn oogverblindende schoonheid, man, man, wat is die vent knap!!! Ik verdrink in hem, ik hoor niets meer, ik zie niets meer, alleen maar Thierry, Thierry…..hij is een sirene…hij lokt mij…hij roept mij…ik kan niet ontsnappen….mijn Aglaope…waar blijf je toch…???

Eh… waar was ik…?

O ja, gek, niet doen, wakker worden en meer van die shit.
Ik moet even bijkomen.

PS, ik heb nog een door Jezus gesigneerde Bijbel liggen, iemand interesse..?

No Guts, No Freedom

Alweer een tijdje geleden waren het de Chicks die het in hun blonde hoofden haalden commentaar te hebben op president Bush jr. Deze dames met ballen hadden tussen neus en lippen door gezegd dat er helemaal geen chemische wapens waren gevonden in Irak en dat de president dus een onwetmatige oorlog was begonnen.

En dat had Oprah Bush jr. ook moeten vragen. Ik zat op het puntje van mijn stoel toen de Bushes bij Oprah te gast waren en ik dacht steeds: wanneer gaat ze het vragen, wanneer gaat ze het vragen? “Mr. Bush, why did you start this illegitimate war, there were no chemical weapons found, why did you send so much of our soldiers into a horrible death? Why did you kill so many Iraki people, was it only to finish your daddy’s war? Or to steal some more oil?”

Maar Oprah vroeg niets. Oprah babbelde over koetjes en kalfjes. Oprah was bang. Oprah had namelijk haar lesje al geleerd, zij had ooit, na het maken van een aflevering over rundvlees, hardop uitgeroepen, in haar eigen show:
“Ik eet nooit meer een hamburger!” En toen kreeg Oprah dus een rechtszaak aan haar broek van de Algemene Amerikaanse Hamburger Fokkers Bond.

Want in “The Land Of The Free” mag je helemaal niet zomaar zeggen dat je nooit meer een hamburger zult eten, wat denk jij wel niet! Je mag helemaal geen kritische vragen aan presidenten stellen, wie denk jij wel niet dat je bent?

Ik begrijp waarom de eens zo dappere Oprah zo laf is geworden. Je wordt voor minder afgemaakt, daar aan de overkant. Vraag maar aan The Chicks.

Na mijn Friese moeder,

moet mijn Brabantse vader gedacht hebben:
Nooit meer een vrouw uit het Noorden!
Want zijn tweede vrouw was een Spaanse.
Zijn derde vrouw een Marokkaanse.
Zijn vierde een Braziliaanse en zijn vijfde kwam uit Thailand.
Een paar jaartjes jonger dan ik, maar wel meerderjarig, dat wel.
Ze heeft me haar paspoort laten zien.

Mijn vader’s Spaanse ex leeft nog steeds, hier in Nederland, ze is nu 86 jaar en loopt nog vief rond, alleen buiten met rollator. Zij was ballerina van beroep en verdiende als flamenco-danseres wat bij door voor toeristen te dansen.
En zo heeft ze mijn vader leren kennen. Die was em namelijk zomaar naar Spanje gesmeerd, net als in dit liedje van Conny Vandenbos. Geen zin meer in vrouw en kinderen en ook geen kinderhandschoentje in zijn jas om hem tegen te kunnen houden. Weg was ie.

Maar ik heb altijd van Spanje en Portugal gehouden, ik ben denk ik een Spaansche Brabantse (mijn Rotterdamse Jaap noemt mij “fout in de oorlog“) want mijn bloed gaat altijd sneller stromen en mijn hart begint harder te pompen als ik dit hoor, en zie…

De kern van Orwell’s “1984” :

Het is niet voldoende de leugen te herhalen, je moet de leugen geloven.
Want pas als je de leugen gelooft, wordt de waarheid vernietigd.

Het is niet voldoende de leugen te herhalen, je moet de leugen geloven.
Want pas als je de leugen gelooft, wordt de waarheid vernietigd.

In de USA kun je goed observeren wat er van mensen overblijft als hun hoofden uitsluitend met leugens gevuld worden. Het worden een soort zombie-morons, het type mens dat afgelopen week het Capitool binnendrong. Kijk eens naar die ogen, luister eens naar hun woorden,
er is helemaal niets meer van over. Alleen maar vlees.

Big Brother heeft al zo lang geleden gewonnen.

Laten we maar weer gewoon tv gaan kijken.

Dutch Justice (2)

In Nederland wordt 98% van de financiële misdaden nooit opgelost, nooit iets mee gedaan. Dus als u in Nederland het slachtoffer bent van fraude, diefstal of oplichting, dan heeft u gewoon pech. U kunt niet eens aangifte van de misdaad doen, ik spreek uit ervaring. “Het spijt me mevrouwtje, maar dat valt onder het civiel recht, niet onder het strafrecht, spant u maar een procedure aan tegen de verdachte, ik wens u veel succes!” Dat wil dus zeggen: neem maar een advocaat en zoek het zelf maar uit.

In Nederland wordt 98% van de financiële misdaden nooit opgelost, nooit iets mee gedaan. En op tv krijgen wij alleen strafrechtadvocaten te zien. Veel te veel aandacht voor een handvol topcriminelen om de illusie van een rechtvaardig land in stand te houden. Ik kots erop. Ik kots op jullie.

Zeiken over slavernij

Het begint weer.
Zeiken over slavernij.
En er verandert niets.
Er verandert helemaal niets.
Een krantenartikel, een reportage, een documentaire.
Grote verontwaardiging.
En er verandert helemaal niets.

De voetbalstadions van Qatar worden gebouwd door slaven.
Net zoals de stadions in Sotsji gebouwd zijn door slaven.
Net zoals Dubai gebouwd is door slaven.
Net zoals elk kutklusje in de Arabische wereld uitgevoerd wordt door slaven, man en vrouw. De vrouwen voor de poets en de neuk, de mannen voor de harde labeur. En als ze kapot zijn dan schop je ze gewoon de straat op, ze gaan vanzelf dood.

But we don’t care.

We just don’t care.

We gaan gewoon Olympisch Spelen en onze koning drinkt een pint met Poetin.
Oprah Winfrey gaat gewoon naar de openingsceremonie van het Palmeiland in Dubai. Oprah Winfrey, de zwarte godin van de Verenigde Staten, miss “boohoo-slavery” herself, is gewoon gezellig naar de openingsceremonie geweest. Ze vond het geweldig, ze heeft genoten. Samen met nog wat beroemdheidjes, is zo’n geweldig geëngageerd clubje.

Lees verder “Zeiken over slavernij”

Lou, de ouwe kauw

Dit kauwtje met witte veertjes heeft het erg naar zijn zin in onze tuin. Hij komt elke dag een paar keer eten en blijft heel lang zitten. Het is een gedrongen kauwtje en veel slomer dan zijn slanke, flitsende soortgenoten. Ik vul dus maar in dat ie oud en stram is, maar dat weet ik natuurlijk niet. Ik denk dat ik hem met een beetje moeite tam krijg, hij blijft gewoon zitten als ik hem benader en hij sjokt op zijn dooie gemak door onze tuin, al bijna door het kattenluikje naar binnen. Is vast iemand die ik ooit gekend heb…

Waarom werken vrouwen niet? (2)

Afgelopen week heb ik van dit programma de aflevering bekeken die gaat over Vrouwen en Werk in Frankrijk.

In Frankrijk is blijkbaar alles beter. De vrouwen zijn mooi, slank en hoogopgeleid en werken allemaal fulltime. En vinden dat alles prima geregeld is want de kinderen zitten een hele dag op school en krijgen daar blijkbaar allemaal sterrenrestaurantvoedsel geserveerd, over vitamientjes hoeven de werkende moeders (en vaders?) niet in te zitten. En thuis heb je als fulltime werkende mammie natuurlijk een nanny, van die lekkere jonge meiden die je vooral bij je vent vandaan moet houden (of omgekeerd?). En het huis wordt natuurlijk gepoetst door de poetsvrouw, dat spreekt voor zich. Dus dan kan vermoeide mammie ’s avonds nog even de kinderen een nachtkus geven, quality-time only people, nee, in Frankrijk is alles perfect geregeld. Ik denk dat ik een beetje jaloers ben.

Ik denk dat ik een beetje jaloers ben op die mooie, slanke, intelligente, succesvolle, hoogopgeleide vrouwen. Want ik ben zo niet. Ik ben meer type poetsvrouw. Ik heb heel veel gepoetst in mijn leven. Puur om te overleven. Maar de poetsvrouw wordt nooit geïnterviewd, is dat niet raar?
Terwijl ik toch ook werk en een vagina heb.

Ik weet dus niet of in Frankrijk de poetsvrouw ook een nanny en een poetsvrouw heeft. En of de poetsvrouw van de poetsvrouw ook een poetsvrouw heeft. En ik weet ook niet of de kinderen van de poetsvrouw ook elke dag van die lekkere dingetjes voorgeschoteld krijgen. Dat heeft Liesbeth Staats niet verteld. Ik ga haar even mailen denk ik. Effe vragen.

*

Val in Liefde

Zo’n twintig jaar geleden woonde ik alleen op een klein flatje aan de Piushaven in Tilburg. Het was leuk wonen daar, ik denk er met plezier aan terug. Ons flatgebouw was een soort mini-maatschappijtje van outcasts, vreemde vogels en zwarte schapen, en daar paste ik perfect tussen. Evenals mijn buurvrouw Guusje. Die was ook een beetje raar en op een zeer vreemde manier met mij verbonden want, let op, haar familieleden waren mijn buren in Brabants dorp Mierlo, waar ik opgegroeid ben. Ik speelde als kind met haar neefjes en nichtjes en, let op, nòg vreemder: mijn vader heeft (als kind) tijdens een bombardement op Eindhoven in WO II, bovenop haar moeder gelegen, om haar te beschermen. Ik verzin het niet. “Ik heb nog op jouw moeder gelegen” vond mijn vader geweldig om te zeggen.

Dus zoiets schept een band. En wij deelden veel meer. Guusje en ik waren allebei Amerika-haters, wij deelden die afschuw voor het Amerikaanse volk en keken vaak samen naar Oprah en dr. Phil, uitsluitend om Amerikanen uit te lachen. Bakkie pleur, iets lekkers, gezellie… Maar wat wij ook deelden was een liefde voor Groot-Brittannië, kwijlend keken we naar Engelse programma’s, cottages, o my god, cottages! Eigenlijk zouden wij best in Engeland willen wonen. Yep.

Maar Guusje bleef op de een of andere manier steeds maar weer in Duitsland belanden, gewoon door ontmoetingen en reizen, altijd maakte ze weer Duitse vrienden. En daar moesten wij toen al hartelijk om lachen. Yep.

En toen werden wij allebei, toevallig tegelijkertijd, verliefd op een Amerikaan. Yep. Ik verzin het niet. Guusje had de hare ontmoet op internet, ik die van mij door mijn werk. Die van haar kwam uit Texas. Die van mij uit Michigan.

Met die van mij is het nooit wat geworden (what was I thinking..) en Guusje woont nou alweer vijftien jaar in Texas, ik verzin het niet. Met haar man met Duitse achternaam en Duitse voorouders. De man uit Dallas die een baan vond in New Braunfels. Een Duitse, Texaanse enclave. Met honderd kerken en een krant die “Zeitung” heet. Ik verzin het niet. Ik verzin het echt niet.

Life is so fucking funny, and love is a beautiful thing, maar ik begrijp nog steeds niet hoe ze het daar uithoudt. Ik zou daar knettergek worden, werkelijk waar, ik zou misschien wel zo’n schietgeweer kopen, wat dat betreft heeft mijn Amerika-haat iets meer medicijn nodig. Iets meer love potion, vermengd met wat eerlijkheid en logica, dat zou alvast een begin zijn.
Als ze nog weten wat die woorden betekenen tenminste.
Want in de USA heeft Big Brother gewonnen.
Big Brother heeft in heel veel hoofden de Waarheid compleet weggevaagd. Hoofd is leeg.
Die trilling trilt niet meer.

Sterkte Guus!